Anmelden ↓
Logo von Plattello

Plattdeutsche Sprüche, Redewendungen und Weisheiten

"Klar, deutlich und unverfälscht", dafür steht die Vorsilbe "Platt" in Plattdeutsch. Denn die Bezeichnung Plattdeutsch kommt nicht etwa von plattem Land oder platter Sprache, sondern vom niederländischen Adjektiv plat. Deshalb werden Sie die die nachfolgenden Sprüche ganz bestimmt mögen. Sie sind genau wie die plattdeutsche Sprache: geradeheraus, direkt und manchmal auch zum Schmunzeln. Gesammelt und zusammengestellt wurde diese umfangreiche Sprüchesammlung von einem unserer Plattello-Leser aus dem Kreis Pinneberg. Dafür herzlichen Dank!



Plattdüütsche Spröök


All'ns mit Moten, sä de Snieder un slöög sien Fru mit de Ell (Elle)
An glücklichsten köönt Narrn un Kinner sien.
Arbeiten will ik geern, sä de Jung, aver ik mag mien Sweet nich rüken!
Beter een lewigen Hund sien as een doden Löwen!

Beter gewiss as ungewiss, sä de Katt, dor steeg se in'n Ammer un sööp de Melk ut.
"Beter in de wiede Welt, as in'n egen Buuk", sä de Jung un leet een flegen.
Dat Peerd, wat den Hober verdeent, kriggt em nich.
Dat Peerd, dat vör de Schietkoor geiht, kümmt nich vör de Kutsch.
Dat harr ik mol doon schullt,, sä de Jung, as de Lünk in de Supp scheet.
Dat blifft in de Familie, sä Snieder Popp, dor eet he sien Kinner ehr Fröhstück op.
Dat gifft veel Lüüd, de snackt sik krank, de reegt sik över allens op.
Dat kümmt wedder, sä de Buur un geev sien Swien Speck.
Dat Leben is de Hauptsook, kannst mi glöven.
Dat Wedder mutt jo ok wat üm de Hannen hebben!
De Dag för Dag sien Arbeit deit un jümmers op'n Posten steiht,
de deit dat goot un deit dat geern,
de dröff sik ok mol amüseern.

De Driesten höört de halve Welt.
De goot in't Holt rinröppt,
Kriggt goot Antwoort.

De Lüüd warrn to tiedig oolt
un to loot klook.

De lüttjen Kuhlen in de Pobacken, de koomt vun Gott sien Wiesfinger... seggt man.
De Dicke seggt: Wo goot de Buuk mi steiht!
De Lüüd schöllt ehrn Spooß hebben, lach Joochen Teen,
dor güng he op hölten Tüffeln to'n Danz.

De Roos, de blöht,
de Dorn de stickt,
de glieks betohlt,
vergitt dat nich.

De Welt geiht liekers ehren Gang, man nich na ehren Kopp!
De Wind un de Narren, de sünd nich to foten.
Den hett ok nich de Wind tohopen weiht!
Den een sien Uul is den anners sien Nachtigall!
Düt Huus is man lütt un fien - dor steiht dat grote Woort: "M I E N!".
Du schaßt nich legen un bedregen un ok nich öber anner Lüüd snacken un sludern!
Hölp jüm torecht to komen, anners hool dien Snuut.

Dumme rennt, kloke töövt
Wiese goht in Goorn.

Een lüttt beten bito, sä de Amm, dor harr dat Kind op'n Putthenkel scheten.
Een Fru kann Hex un Engel sien, een Hex is mien, een Engel dien!
Een Minsch leevt, de anner aver ward blots öller!
Een kennt de Vagels an sien Feddern.
Een Krei hackt de anner de Ogen nich ut, sä de Poop, un sett sik to den Afkoten!
Een Schuuvkoor vull Glück hölpt beter as'n Wogen vull Verstand.
"Ei is Ei!" sä de Paster un langt no dat Gröttst.
Eier in de Pann, dat gifft Koken, obers keen Küken.
Fardig sä de Püttjer, do weer de Lehm all.
Föhrst du dörch't Leben in Galopp, denn sitt de Düvel achtern op.
För gode Frünn' to rechte Tiet,
stoht alle Doog de Dören wiet.

Geduld - dat is de Slötel, de an besten paßt.
"Gediegen", sä de Oolsch, "Ik heff so en breden Mors, aver de Falten sünd Gesicht! "
Geld verdenen is keen Kunst, overs tohoopholln.
Gifft Gott Sundheit, denn gifft he woll ok Arbeit, sä Klaas Klook, Tine hau rin.
Hebbt wi ehr endlich in de Poot, denn smeckt se uns noch nich mool goot.
Hein Groth sien Söhn op jeden Fall de schall noch mol een Jäger sien, un dorüm in de School nu al lehrt he jo ok so fröh Latien!
Hüüt gifft dat'n hitten Dag sä de Hex, dor schull se brennen.
Ik bün över an Hööch'd un Stolt, sä de Keerl, dor hüng he an't Galgenholt.
Ik sä dat al komen, dat ik vör Lachen starben mutt, sä een kitteligen Mann, dor legg em de Scharprichter den Strick üm den Hals.
Irren is menschlich, sä de Buer verdattert, dor weer he in de Deern ehr Kamer kladdert.
Hett de Buer Hoorutfall, weer dat to warm in Stall.
Jeedeen Unglück söcht sienen Broder.
Klaffern mag ik nich, snatter Tine Timm, man weten mutt ik all'ns.
Kleder mookt Lüüd un Lumpen mookt Lüüs.
Keen arbeiten deit, hett sien Grütt verdeent, lach de Buer Plietsch un langt no den Schinken.
Klook as'n Imm, blots Honnig schieten kann Se or He nich.
Lever Lüüs in Kohl as gor keen Fleesch.
Lever groot as klook, sä de dune Schipper, dor sööp he he ut de Dackrünn.
Loot em man schimpen mit sien Muul. Vunt Schimpen kriggt de Kopp keen Buul!
Loot man lopen, sä de lütt Jung un piß in't Seev.
Man schall dorüm ruhig ehr lopen loten.

Lock

"Hest du'n Lock op'n Strump?"
"Nee! Ik kann keen Wull an de Hacken hebben!"
"Ach so, du hest sachst 'n Fettplacken op de Hack!"
"Döösbaddel! Ik heff mi mit mien Spoppnodel vertöörnt!"
"Mi dücht, dien groten Unkel will verreisen."
"In Vertruun: mien groten Anton is nieschirig."
"pass op, dat em keen Muus bitt."
"Ik schall mi waarn, wenn een Muus kümmt, kruupt Anton no de annern Töhn!"

Lopen

Dat sünd Leidenschaften, sä Peter Buck, dor lepen em de Hamels weg.

Luten

Luten backt Stuten
in fief Minuten.
Un nich to vergeten:
De Hund kann se eten.

Sabbelsnuut

Koom' rin un snack di ut -
Goh rut un hol de Snuut.

Spröök


Kummt arm to arm,
treckt Harm to Harm.

Eet wat goor is,
drink wat kloor is,
segg, wat wohr is.

Eerst de Flitterweken,
denn de Zitterweken.

Unglück, Holt un Hoor,
wasst Johr för Johr.

Immen un Schoop
bringt dat Glück in' Sloop.

De eerste Sluck, de is gesund,
de twete mookt vergnöögt den Mund,
de drütt' gifft Heemlichkeiten kund,
de veerte mookt den Minsch to'n Hund.

Dat Geld, wat stumm is,
mookt liek, wat krumm is.

Blauen Moondag, vullen Kropp;
leere Taschen, sworen Kopp.

Morgenwöör sünd keen Obendwöör!
Rudolf Sönksen

Dat Gode lehren,
sik an't Slechte nich kehren,
de Hann'n flietig rögen,
den Nacken nich bögen,
Hatt rein, Ogen blank:
so kümmst du goot lang!

Dag för Dag sien Arbeit
Un Dag för Dag sien Broot,
Een Hart vull lachen Leven:
Wat denn för Noot!

De Minsch de arbeiten deiht,
de mutt weten.
Wokeen fröher opsteiht,
de mutt fröher sweten.

Kopp hooch! mien Jung
dor kümmt mol een Stünn,
Kopp hooch, mien Deern,
denn lacht de Sünn!

Möt wi uns hier ok afmorachen -
Bilütten lehrt wi all wedder dat Lachen.

Dat is mi bekannt:
Lever goot befründt
as slecht verwandt.

De Muermann but dat Huus.
De Kumpel holt de Kohlen rut.
De Buer sorgt för dat däglich Broot -
ohn' de Dree kümmt wi in' Noot.
Schood!

Wokeen nich mit de Wohrheit ümgohn kann,
fangt alltolicht dat Lögen an!

Bliev wooken.
Sühst du anner Lüüd ehrn Dunst
hörst du anner Lüüd ehr Gunst:
Mark di, dat Muul hooln
is de allerbeste Kunst.

Geev mi de Hand!
Kiek mi in't Oog!
Dat is noog!

All'ns mit Maten, seggt de Snieder un drinkt de Boddermelk ut'n Fingerhoot."
"Wullt all hoog rut", sä de Schoster, denn krööp em 'n Luus op 'n Hoot.
"Ik stroof mien Fru mit gode Wöör", sä de Buer, denn smeet he ehr de Bibel an'n Kopp.